8 Δεκεμβρίου 2019

Τα τρία πνεύματα του ΠΑΟΚ

Σκυμμένος πάνω απ το γραφείο του, δούλευε ασταμάτητα. Mε το κινητό στο χέρι του πόσταρε επίσης ασταμάτητα. Σχολίαζε, γκρίνιαζε, φώναζε. Στα γκρουπ του ΠΑΟΚ στο facebook έγραφε ανά δέκα λεπτά την γνώμη του για το ποιος φταίει που δεν έγιναν μεταγραφές. Το δωμάτιο ήταν κρύο. Το πετρέλαιο δεν έχει μοιραστεί ακόμα. Άλλωστε και πάλι δεν θα άναβε συνέχεια την σόμπα. Δύσκολοι οι καιροί. Δεν είχε πάρει και διαρκείας στο ποδόσφαιρο. Όχι ότι δεν μπορούσε να πάει στο μπάσκετ που ήταν πιο φτηνά. Όχι, όχι μπορούσε! Αλλά να, είχε ξεχάσει ποιος πραγματικά ήταν. Κρύα η καρδιά του όπως η κλειστή σόμπα στο παγωμένο δωμάτιο του.

Στο διπλανό δωμάτιο έμενε ο ανιψιός του. Ξαφνικά η πόρτα άνοιξε κι ένας χαμογελαστός άντρας μπήκε στο γραφείο.

«Θείε, Πάμε στο μπάσκετ! Αν νικήσουμε πάμε ημιτελικά».

«Ποιο μπάσκετ; Πλάκα με κάνεις; Εδώ δεν θα γίνει η έκτη αγωνιστική ψήφισαν όλοι να γίνει η έβδομη και την έκτη την…. πήδηξαν! Κανονικά όμως», γκρίνιαξε…

«Θείε μου, μη μουτρώνεις. Είπα μήπως, αλλά εντάξει όπως θέλεις…», είπε ο ανιψιός του.

Αρνήθηκε την πρόσκληση. Το μπάσκετ το θεωρούσε χάσιμο χρόνου. Λίγα λεπτά αργότερα χτύπησαν την πόρτα. Παρουσιάστηκαν δυο κύριοι.

“Δίνουμε τσάμπα εισιτήρια για το μπάσκετ. Θέλετε ένα;”

“Σιγά να μην πάω ως την Πυλαία!”, τους είπε και έκλεισε την πόρτα.

Εκείνοι έφυγαν απογοητευμένοι, χωρίς να τον πιέσουν περισσότερο. Νύχτωσε. Ήρθε η ώρα να κοιμηθεί. Πήγε προς την πόρτα του δωματίου έβγαλε το κλειδί για να ξεκλειδώσει. Το πόμολο ξαφνικά ήταν σαν λουσμένο σ ένα απόκοσμο φως. Παραξενεμένος, έσκυψε να εξετάσει καλύτερα… και τότε αντίκρισε το πρόσωπο του Κλιφ Λέβινγκστον!! Την επόμενη στιγμή όμως ξανάγινε ένα κοινότατο πόμολο. Ταραγμένος μπήκε στο δωμάτιο, μαντάλωσε την πόρτα πίσω του και έπεσε για ύπνο.

Ξαφνικά και ενώ τον έπαιρνε ο ύπνος άκουσε έναν θόρυβο. Μέσα από την κλειστή πόρτα γλίστρησε μία παράξενη σκιά και, αιωρούμενη, ήρθε και στάθηκε στη μέση του δωματίου. Ήταν το φάντασμα του παλιού φίλου του, πού είχε πεθάνει πριν χρόνια. Δεν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του.

“Ποιος είσαι;” ψιθύρισε.
“Ποιος ήμουν!” τον διόρθωσε το φάντασμα. “Ήμουν ο φίλος σου. Δε με θυμάσαι;”.

Αυτός έτοιμος να λιποθυμήσει από το φόβο του, τον ρώτησε ικετευτικά: “Ναι, ναι φίλε μου, πες μου τι θέλεις;”.

«Θυμάσαι τις βραδιές μας στο Παλέ; Τις μάχες τις ευρωπαϊκές; Τις κόντρες μας με τους Αρειανούς; Τις πίκρες και τις χαρές; Ήρθα να σε προειδοποιήσω. Έχεις ακόμη μια ευκαιρία να… ξανα ζεσταθείς. Θα έρθουν τρία πνεύματα. Το πρώτο θα σε επισκεφθεί απόψε, στη μία μετά τα μεσάνυχτα. Αυτή είναι η τελευταία σου ελπίδα!»

Και με τα λόγια αυτά έφυγε για να συναντήσει τα υπόλοιπα φιλαράκια του που έκαναν πλέον “σαματά” στην κερκίδα του παραδείσου…

Ήταν ακόμη σκοτάδι όταν ξύπνησε. Νόμισε πώς το ρολόι είχε σταματήσει, θυμόταν ότι έπεσε να κοιμηθεί μετά τις δύο. Το ρολόι χτύπησε μία ακριβώς.

Αμέσως, μια λάμψη δυνατή πλημμύρισε την κρεβατοκάμαρα. Ανασηκώθηκε και τότε είδε εμπρός του μια περίεργη οπτασία. “Μη φοβάσαι” , του είπε η οπτασία. “Eίμαι το Πνεύμα του Παρελθόντος κι ήρθα να σε βοηθήσω”. Τον πήρε από το χέρι και τον οδήγησε στο παράθυρο.

Φοβήθηκε μήπως πέσει, αλλά τον ενθάρρυνε να πετάξει μαζί του πάνω από την όμορφη Θεσσαλονίκη. Στον Λευκό Πύργο έκαναν στάση. Χιλιάδες λαού στους δρόμους. Ασπρόμαυρο ποτάμι!

“Μα, εδώ ήμουν και εγώ”, μουρμούρισε κατάπληκτος.
“Έ, τότε, θα ξέρεις…”
“Φυσικά και ξέρω! Είχαμε πάρει το Κύπελλο στην Σαραγόσα και ξεχυθήκαμε τους δρόμους! Απίστευτο πάρτι! Είχα και δύο μικρά μαζί μου. Από εκείνη την ημέρα και εκείνη την νίκη δεν χάνουν αγώνα. Ο Κόρφας, ο Μπάνε, πω, πω! Ο Μπάρλοου…», απάντησε εκείνος.

«Κι όμως, δείχνεις σαν να έχεις ξεχάσει ακόμη και την ύπαρξη αυτού του τόπου», παρατήρησε αυστηρά το Πνεύμα.

Ύστερα βάδισαν πάνω στο χιονισμένο δρόμο συναντώντας φυσιογνωμίες γνωστές. Το Γιώργο, τον Νίκο, τον Κώστα, πιο γνωστούς και πιο άγνωστους που μαζί στις κερκίδες πέρασαν ωραία όμορφα χρόνια στο Παλέ και στα κλειστά όλης της χώρας. Τους θυμόταν όλους. Τους φώναξε έναν έναν με τα ονόματά τους. Αλλά κανείς δεν του απάντησε! “Είναι μόνο σκιές”, του εξήγησε το Πνεύμα, “δεν μας βλέπουν”. Χάρηκε πολύ πού ξαναείδε φίλους και γνωστούς από τα νιάτα του. Και τούτη η χαρά ήταν πρωτόγνωρη γι αυτόν.

Δεν πρόλαβε να τελειώσει την σκέψη του και το Πνεύμα τον τράβηξε με δύναμη. Μία λάμψη δυνατή ένας θόρυβος και με μιας βρέθηκαν αλλού!

“Περάσαμε χρόνια και τόπο”, του είπε το Πνεύμα και του έδωσε μία εφημερίδα γραμμένη στα ξένα.

Αρχικά δεν κατάλαβε τίποτα! Είδε ημερομηνία στο χαρτί: Τετάρτη 16 Μαρτίου 1994!

“Την θυμάμαι εκείνη την ημέρα! Ήμουν στην Ιταλία!”.
“Tότε ξέρεις που είμαστε”, του είπε το Πνεύμα.
Κοίταξε κάτω την ταμπέλα του κλειστού που έγραφε: “Παλατσέτο Ντι Κιάρμπολα”!
“Μα φυσικά! Μέσα εκεί είμαι και εγώ! Ο Μαρκόπουλος τους έσβησε όλους! Ο μαέστρος στο πάγκο και τα παιδιά τους μας έκαναν περήφανους εκείνη την ημέρα! Πήραμε το Κόρατς”.
“O Mαρκόπουλος όμως είναι ακόμα εδώ μαζί μας”, του είπε το Πνεύμα και ξαφνικά όλα χάθηκαν!

Όταν ξύπνησε ξανά το ρολόι χτυπούσε μία. Μια κατακόκκινη λάμψη ερχόταν απ τη σάλα. Σηκώθηκε, φόρεσε τη ρόμπα του και πήγε να δει τι συμβαίνει. Το δωμάτιο είχε μεταμορφωθεί! Από το πάτωμα ως το ταβάνι ήταν στολισμένο με χρυσάφι! “Είμαι το Πνεύμα του Παρόντος, του φώναξε μία φωνή. Παρατήρησε το Πνεύμα. Ήταν ντυμένο μ ένα μακρύ λευκό χιτώνα. Πολύ φτωχό αλλά όμορφo.

“Πήγαινε με όπου θέλεις”, ξερόβηξε. “Πήρα ήδη μερικά μαθήματα απ το συνάδελφό σου. Είμαι έτοιμος να παρακολουθήσω και τα δικά σου”».

“Τότε πιάσου από τον ποδόγυρο του χιτώνα μου”, απάντησε.

Βρέθηκαν έξω από το “Παλατάκι”. Κόλλησαν τα πρόσωπα τους στο τζάμι. Από εκεί έβλεπαν ένα γραφείο. Δεν μπορούσε να δει καλά τον άντρα που καθόταν. Ψηλός, με μακρύ μαλλί… Έδειχνε προβληματισμένος. Σκυθρωπός. Μιλούσε συνέχεια στα τηλέφωνα. Αγωνιούσε για την ύπαρξη της κοινής του αγάπης. Ήταν πολύ μόνος. “Μα ποιος είναι. Κάτι μου θυμίζει αλλά…”

“Κοίταξε καλύτερα του απάντησε το Πνεύμα”, και κοίταξαν ξανά από το παράθυρο. Ξαφνικά ο άντρας στα γραφεία γύρισε προς το τζάμι και τους κοίταξε τα μάτια του δεν ήταν ανθρώπινα, είχε βλέμμα τίγρη!΅

“Δεν είναι δυνατόν! Ο τίγρης του ΠΑΟΚ! Μα τι κάνει εδώ; Γιατί είναι μόνος; Που είναι όσοι τον λάτρεψαν; Όσους έκανε τόσο ευτυχισμένους κάθε φορά που έδινε το… αίμα του στα παρκέ;΅
“Aυτό το ξέρεις εσύ καλύτερα απ΄ όλους”, του είπε το Πνεύμα του Παρόντος και εξαφανίστηκε και αυτό!

Mακριά, ένα ρολόι σήμανε μεσάνυχτα. Σε λίγο, ένα άλλο φάντασμα, τυλιγμένο στην ομίχλη, προχώρησε αργά προς το μέρος του. Παρατήρησε ότι το Πνεύμα αυτό φορούσε μία τεράστια μαύρη κάπα και μία κουκούλα πού του έκρυβε εντελώς το πρόσωπο. Παραλίγο να λιποθυμήσει από τον τρόμο του.

“Θα πρέπει να είσαι το Πνεύμα του Μέλλοντος”, ψιθύρισε. “Τι μου επιφυλάσσει το μέλλον; Ίσως ν΄ αλλάξω. Είμαι έτοιμος να σε ακολουθήσω”.

Παρά τα γενναία του λόγια, φοβόταν τόσο πολύ αυτό το φάντασμα, ώστε τα πόδια του άρχισαν να τρέμουν. Δεν μπορούσε να κάνει βήμα. Το Πνεύμα παρέμεινε ακίνητο περιμένοντας τον υπομονετικά μέχρι να συνέλθει. Έπειτα κινήθηκε αθόρυβα. Και το ακολούθησε σαν να τον τύλιξε η κάπα του Πνεύματος, πού τον παρέσυρε στο άγνωστο.

Ξαφνικά βλέπει στην μέση του πουθενά τον ανIψιό του! Χαρούμενος με δύο εισιτήρια του τελικού Κυπέλλου στο χέρι! “Φερε μας το Κύπελλοοοο στο Πύργο το Λευκό”,τραγουδούσε!
“Δεν καταλαβαίνω! Τελικό πήγαμε πέρσι στο ΟΑΚΑ. Εσύ υποτίθεται ότι με πήγες στο μέλλον είπε”. “Κοίταξε καλύτερα του απάντησε το Πνεύμα”.
Προσπάθησε να καταλάβει, πλησίασε περισσότερο τον ανIψιό του. Δεν τον έβλεπε ενώ ήταν δίπλα του. Βλέπει έναν άλλον άγνωστο να πλησιάζει τον ανιψιό του.
“Σε ευχαριστώ πολύ που μου βρήκες εισιτήριο. Δεν έβρισκα πουθενά! Πως και δεν το έδωσες στον θείο σου. Μου χεις πει τόσα πολλά για αυτόν. Αγαπούσε κάποτε τον ΠΑΟΚ αρρωστημένα. Μου χες πει τις ιστορίες για το ΣΕΦ, για το κλάμα που ρίχνατε μαζί στην Ναντ”.
“O θείος μου δεν θα θέλει να έρθει σίγουρα. Κουράστηκα να τον παρακαλάω και αυτή την φορά δεν του είπα τίποτα αφού ξέρω την απάντηση του. Εχει ξεχάσει. Δεν είναι πια αυτός που ήταν!”, απάντησε ο ανιψιός του και έφυγαν μαζί!

“Οχι μη! Θέλω να έρθω. Θέλω να έρθω!”, φώναξε δυνατά και άρχισε να τραβάει το Πνεύμα: “Μίλα του πες του ότι θέλω να έρθω στον τελικό!”

To Πνεύμα τον κοίταξε στα μάτια και του είπε: “Τότε κάνε κάτι για αυτό!”.

Πάνω στην αγωνία αγκάλιασε το Πνεύμα από τη μέση. Αλλά η κάπα ήταν άδεια το Πνεύμα έγινε ατμός- και αγκάλιαζε στην πραγματικότητα το κάγκελο του κρεβατιού του! Ναι, του δικού του κρεβατιού! Βρισκόταν πάλι στην κρεβατοκάμαρά του. Ανακουφισμένος από την αγωνία, κλαίγοντας και γελώντας, έτρεξε να αγγίξει τις κουρτίνες. Ήταν εκεί, στη συνηθισμένη τους θέση. Βάλθηκε να χοροπηδά σ όλο το σπίτι γεμάτος ευτυχία. Όλα ήταν στη θέση τους! Τίποτα δεν είχε αλλάξει! Και τη μεγάλη του χαρά διέκοψαν μόνο οι ήχοι από το κινητό του!

Ήταν τα twitts της KAE ΠΑΟΚ που καλούσαν τον κόσμο να βρεθεί στο γήπεδο για το ματς με το Ρέθυμνο. Κάλεσε τον ανιψιό του: “Πήγαινε και πάρε μου δέκα εισιτήρια για το ματς με το Ρέθυμνο”.
“Μα θείε είναι για το πρωτάθλημα και δεν…”,
“Ναι, το ξέρω! Πάρε δέκα να δώσω και σε κάτι παλιούς φίλους!”.
“Θα έρθεις δηλαδή;
“Είμαι ήδη στον δρόμο” του φώναξε και βγάζοντας από το ντουλάπι την ασπρόμαυρη φανέλα με την Bravo διαφήμιση μπροστά έφυγε για το γήπεδο…”

Την συνέχεια την ξέρετε: Εζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα…

“O ρόλος της Τούμπας”

Μία από τις μεγαλύτερες μορφές του ιταλικού ποδοσφαίρου και της Φιορεντίνα, ο Τζανκάρλο Αντονιόνι, μίλησε για τα παιχνίδια των “βιόλα” με τον ΠΑΟΚ.

Αναλυτικά τα όσα δήλωσε στον Arena FM:

Για το που βρίσκεται τώρα:

«Είμαι στις μικρές ομάδες της Ιταλίας σε ηλικία 15-19. Ήρθαμε και παίξαμε και στην Ελλάδα και οι Έλληνες νεαροί είναι πολύ καλοί παίκτες και μια καλή φουρνιά».

Για το τι λένε στην Ιταλία για το ΠΑΟΚ – Φιορεντίνα:

«Έπαιξα το 1981 στη Θεσσαλονίκη και ξέρω το κοινό. Είναι θερμό και πολύ ποδοσφαιρικό. Στη Τούμπα θα είναι ένα παιχνίδι ισορροπημένο. Δεν ξέρω την κατάσταση του ΠΑΟΚ αλλά το 6-1 με την Ντινάμο Μινσκ δείχνει πως είναι μια δυνατή ομάδα».

Για την κατάσταση όπου βρίσκεται η Φιορεντίνα:

«Δεν άρχισε καλά το πρωτάθλημα και πλήρως τον τραυματισμό των Ρόσι και Γκόμεζ. Πλέον έχει ανακάμψει και βρίσκεται σε καλό δρόμο».

Για το που δίνει μεγαλύτερη σημασία η Φιορεντίνα:

«Και οι δυο είναι σημαντικές διοργανώσεις. Η ομάδα θέλει και στην Ευρώπη να προχωρήσει αλλά και στην Ιταλία να βγει στο Τσάμπιονς Λιγκ».

Για τα 10αρια που υπήρχαν στο ποδόσφαιρο:

«Τελείωσε το νούμερο 10 στο σημερινό ποδόσφαιρο. Θα πρέπει να επιστρέψει το ποδόσφαιρο με παίκτες που έχουν φαντασία και κάνουν το κάτι παραπάνω».

Για το παιχνίδι που είχε παίξει στην Ελλάδα:

«Ήταν για τα προκριματικά του Euro 1982. Είχε φοβερό κοινό. Είχαμε κερδίσει με δικό μου γκολ και του Σιρέα με σκορ 0-2».

Για το Ελληνικό ποδόσφαιρο:

«Θέλω να δώσω χαιρετισμούς στον Κλαούντιο Ρανιέρι που είναι φίλος μου. Το ελληνικό ποδόσφαιρο πλέον έχει μεγάλους παίκτες σε όλες τις διοργανώσεις. Η Εθνική ομάδα της Ελλάδα συμμετέχει σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις και κάνει σπουδαίες εμφανίσεις. Ο Ρανιέρι είναι ιδανικός για μια ομάδα που θέλει να χτιστεί με νέους ποδοσφαιριστές. Θέλω να μιλήσω και για τον Μανωλά που τα πάει πάρα πολύ καλά στη Ρόμα».

Για το αν θα ήθελε να βρεθεί στην Ελλάδα:

«Δεν είμαι προπονητής αλλά θα με ενδιέφερε ως εμπειρία να ζήσω στην Ελλάδα».

Για το αν έχει παίξει στη Μικτή Κόσμου:

«Έχω παίξει και στη Μικτή Κόσμου αρκετές φορές. Είχα πάει και όταν είχε βρεθεί στην Αμερική ως ένας από τους καλύτερους Ευρωπαίους. Θυμάμαι τον Μαύρο και για αυτό πάντα λέω πως η Ελλάδα βγάζει καλούς ποδοσφαιριστές».

Για τις δύο αναμετρήσεις της Φιορεντίνα με τον ΠΑΟΚ:

«Είναι δύσκολο να κερδίσει η Φιορεντίνα στη Θεσσαλονίκη και θα ήταν καλή μια ισοπαλία. Στη έδρα της είναι μια πάρα πολύ επικίνδυνη ομάδα και μπορεί να κερδίσει».

Για το αν θα δει το ΠΑΟΚ – Φιορεντίνα:

«Θέλω να πάω αλλιώς θα το δω σίγουρα από την τηλεόραση. Δεν βλέπω πάρα πολλά παιχνίδια, συνήθως παρακολουθώ νέους ποδοσφαιριστές».

“Είμαι γαϊδούρα! Παρκάρω όπου γουστάρω!”

Απίστευτο κι όμως ελληνικό το περιστατικό που διηγήθηκε μέσα από την προσωπική του σελίδα στο facebook o δημοτικός σύμβουλος της παράταξης Μπουτάρη κι εντεταλμένος σύμβουλος για τις δράσεις που αφορούν την κυκλοφορία στην πόλη, Γιώργος Δημαρέλος. Ο κ. Δημαρέλος βρισκόταν έξω από τα γραφεία της διεύθυνσης βιώσιμης κινητικότητας, όταν την εμφάνισή της έκανε γυναίκα, η οποία δήλωσε εργαζόμενη στο ΣΔΟΕ. Με περισσό θράσος η κυρία, ούτε λίγο ούτε πολύ, είπε ότι δικαιούται να παρκάρει παράνομα, επειδή εργάζεται στο ΣΔΟΕ. Αναλυτικά το σχόλιο του κ. Δημαρέλου:

“Σήμερα το πρωί, έξω από τα γραφεία της διεύθυνσης βιώσιμης κινητικότητας. Διπλοπαρκάρει μια κυρία. Βγαίνει ο μαγαζάτορας κ της λέει να μετακινήσει το αυτοκίνητο γιατί ενοχλεί. Η κυρία αναφέρει οτι δουλεύει στο ΣΔΟΕ. Εξακολουθείτε να ενοχλείτε, απαντάει ο μαγαζάτορας. Αν ενοχλώ, θα έρθω για έλεγχο αποκρίνεται η κυρία.

Ζούμε μαγικές στιγμές”.

Πηγή: thestival

“Όνειρο μας ο τελικός!”

Ο Χρήστος Σαλούστρος μίλησε για την επικράτηση του ΠΑΟΚ επί του ΚΑΟΔ και τον τρόπο που αγωνίστηκε ο Δικέφαλος αλλά φυσικά “και το όνειρο” όπως είπε, ενός τελικού.

Ο νεαρός γκαρντ δήλωσε αναλυτικά:

“Ηταν ένα δύσκολο ματς εξαρχής. Μετά έγινε εύκολο αλλά το κάναμε εμείς εύκολο. Ημασταν από την αρχή δυνατοί στην άμυνα, περιορίσαμε τα ατού της αντίπαλης ομάδας, κλείσαμε τα κενά που βλέπαμε στο βίντεο και πιστεύω ότι ήρθε το επιθυμητό αποτέλεσμα, συνδυάζοντας ουσία και θέαμα.

Για τις πολλές ασίστ και τα λίγα λάθη απάντησε: «Μια ασίστ κάνει ευτυχισμένους δύο παίκτες. Όταν έρχεται μια συνεργασία, όλη η ομάδα είναι ευτυχισμένη. Εγινε πολύ ωραίο παινχίδι, γυρίσαμε τη μπάλα όπως σχεδιάζαμε από την προετοιμασία και βγάζουμε κομμάτια του παιχνιδιού μας, που αρέσουν πολύ στον κόσμο».

Οσο για την προσδοκία ενός τελικού; «Το πρώτο βήμα έγινε. Είναι ένα όνειρο ο τελικός. Αρχίζει ένας Γολγοθάς που παίζουμε κάθε εβδομάδα τρία παιχνίδια. Τώρα επικεντρωνόμαστε στο πρωτάθλημα και το Eurocup. Στο πίσω μέρος του μυαλού μας θα υπάρχει σίγουρα να διεκδικήσουμε τις πιθανότητες μας. Ένα παιχνίδι είναι, με οποιονδήποτε αντίπαλο, να κοιτάξουμε να φτάσουμε στον τελικό».

Για τα πολλά θετικά στοιχεία που έδειξε ο ΠΑΟΚ υπογράμμισε: «Η ομάδα ακόμα είναι υπό κατασκευή, όχι τεχνικά, αλλά τώρα απελευθερώνεται το παιχνίδι μας. Τώρα μπαίνουμε σε φάσεις που έχουμε δουλέψει, τα πόδια λύνονται πιο εύκολα γιατί δεν υπάρχει τόσο πολύ φόρτος προπόνησης. Βγαίνουν οι αυτοματισμοί. Εχουμε δουλειά και μια μεγάλη ανηφόρα μέχρι το Δεκέμβριο. Θεωρώ ότι είμαστε έτοιμοι στα επόμενα παιχνίδι να δείξουμε το πραγματικό μας πρόσωπο, που μπορεί να είναι καλύτερο και από το σημερινό».

Οσο για τον κόσμο και αυτούς που δεν ήρθαν στο Παλατάκι, είπε: «Εγώ έπαιξα πρώτη φορά για το κοινό του ΠΑΟΚ>. Είδα αρκετό κόσμο και χάρηκα. Μας δίνει δύναμη. Περάσαμε ένα μήνυμα σε όσους ήρθαν, ότι ο ΠΑΟΚ είναι εδώ, είναι έτοιμος να ανταπεξέλθει σε τρεις διοργανώσεις και μπορεί να προσφέρει πολύ ωραίο μπάσκετ. Η άλλη πλευρά του μηνύματος, σε όσους δεν ήρθαν, ήταν ότι χάσανε ένα όμορφο μπασκετικό απόγευμά, αλλά μπορούν να έρθουν στο επόμενο να μας δουν».

Ένα δοκάρι, μία πόλη, μία ομάδα!

Και μετά από τόσα σούρτα-φέρτα, τελικός Κυπέλλου στην Τούμπα, λέει. Αυτά είναι. Ούτε Καραϊσκάκη να μας στριμώχνουν στη φάκα οι ταξιθέτες έξω από τον Ηλεκτρικό, ούτε ΟΑΚΑ να μη βλέπουμε τα τουριστικά αξιοθέατα της πρωτεύουσας, ούτε Νέα Φιλαδέλφεια που δε χωρούσε ούτε το μισό μας κόσμο. Τελικός Κυπέλλου ένα χιλιόμετρο περπάτημα, τι λες τώρα. Με αντίπαλο τον Άρη του Γιώργου Φοιρού, δηλαδή χωρίς αντίπαλο, έτσι το βλέπαμε, δεν υπήρχε περίπτωση να χαθεί τέτοιο ματς. Μια υπεροψία ο Λαός του ΠΑΟΚ πριν το παιχνίδι, Γολιάθ, πόσα θα φάτε, τσάμπα θα κατεβείτε στο γήπεδο και τα σχετικά. Και, ως γνωστόν, όταν κατεβαίνεις να παίξεις με υπεροψία και αέρα και τουπέ, κερδίζεις για πλάκα.

Εκεί, λοιπόν, που το ματς ήταν προγραμματισμένο ως μία απλή, σαββατιάτικη βόλτα, σκάει το τηλέφωνο από τον θείο στην Αθήνα.

“Θα ανέβουν με την εκδρομή οι μικροί, να τους έχεις από κοντά, μην κάνουν καμιά βλακεία, εσύ που είσαι μεγάλος”.

“Ρε θείο, τι να τους έχω από κοντά, αυτοί να με έχουν, εγώ να μην κάνω καμιά βλακεία”

“Eλα, άσε τις χαζομάρες, εσύ ξέρεις από αυτά, θα τους προσέχεις”.

“Άντε καλά”.

Μας φόρτωσε ο θείος τα πιτσιρίκια, κάτι κάγκουρες πρωτευουσιάνοι χειρότεροι από τους δικούς μας, γαϊδάροι από τους λίγους, γυρνούσαν στην Αθήνα με τις φανέλες του ΠΑΟΚ και φώναζαν συνθήματα στις γριές στις στάσεις του λεωφορείου, μια φορά που είχα κατεβεί μαζί τους. Επικίνδυνοι, ήθελαν προσοχή.

Γίνεται και λάθος στη συνεννόηση, μένουμε από εισιτήρια τελευταία στιγμή. Πώς να τους προσέχω τους μικρούς, άμα δεν πάω στο γήπεδο, υπήρχε αντικειμενική δυσκολία. Δουλεύαμε τότε με έναν δικό μου σε εταιρία που ήταν χορηγός του Κυπέλλου και είχαμε κάτι πλαστικές, υπαλληλικές ταυτότητες.

Του λέω «να πάρουμε ένα πλαστικό τραπέζι, να κρεμάσουμε τις ταυτότητες της εταιρείας στο λαιμό και στην είσοδο στα επίσημα να φωνάζουμε συγγνώμη, παιδιά, να περάσουμε, συγγνώμη, έλα, έχουμε και δουλειές και ετοιμασίες» και όποιος μας έβλεπε θα έκανε στην άκρη, σου λέει τα παιδιά δουλεύουν στον χορηγό, έχουνε πλαστικές ταυτότητες δηλαδή διαπιστεύσεις, κουβαλάνε και το τραπέζι, σίγουρα κάποιο σκοπό έχουν που το κάνουν αυτό, θα μας άφηναν να περάσουμε. Είμαι σίγουρος πως αν ζητούσαμε να σηκώσουμε και πρώτοι το Κύπελλο θα μας άφηναν, Ελλαδάρα ολέ, είσαι ό,τι δηλώσεις. Αλλά βαριόταν ο άλλος, δεν το κάναμε, έπρεπε να βρω εισιτήριο.

Από σαββατιάτικη βόλτα, ο τελικός έγινε ξαφνικά μεγάλο ζόρι. Ήρθαν και τα πιτσιρίκια το πρωί με τον Πανελλήνιο, σα να είχανε Πάρκινσον ήταν, δεν ησύχαζαν…

Παοκολέ και Παοκολέ και το Κύπελλο και ο Άρης και έτσι και αλλιώς, ρε σκάστε, εγώ τι φταίω να με ζαλίζετε που έρχεστε Τούμπα μία φορά το χρόνο, τόσες ώρες διαδρομή δε φωνάζατε, σ’ εμένα θα ξεσπάσετε πρωινιάτικα, τίποτα αυτοί: “αέ-αό, αέ-αό”, τους έβγαλα έξω για να μοιράζεται ο θόρυβος στην ατμόσφαιρα, δεν τους άντεχα άλλο στο σπίτι. Πάμε για πιτόγυρα, που το ‘χανε τάμα, λέει ο ένας «εγώ τρία σουβλάκια το ένα με λουκάνικο» και τέτοια χαριτωμένα, ο άλλος «θα μας φτάσουν τα τρία ή να πάρουμε τέσσερα», πάω πρώτος εγώ, παραγγέλνω ένα, μου το δίνει ο μάστορας, παθαίνουν το πολιτισμικό σοκ που με τις χερούκλες εγώ δεν μπορούσα να το καταφέρω το ένα κι έπεφταν στο πάτωμα οι σάλτσες σε κάθε δαγκωνιά σα να είχα ματώσει. «Λοιπόν, δε θα παραγγείλετε 3-4 τέτοια», τους ρώτησα, κάπου εκεί συμμαζεύτηκαν, πήραν από ένα «σουβλάκι με μπιφτέκι» ή κάπως έτσι, τους κοιτούσε ο μάστορας έτοιμος να τους πετάξει την αλατορίγανη στο κεφάλι, φάγαμε, σκάσαμε, έτοιμοι να ανηφορίσουμε για το γήπεδο.

Εγώ έπρεπε να πάω πρώτα αλλού, δεν είχα ακόμα εισιτήριο. Αυτοί καίγονταν να μπούνε αμέσως, να κάνουνε το χαβά τους, να γίνει απόσβεση στο ταξίδι, όσο πιο νωρίς τόσο πιο καλά. «Πήγαινε, εσύ, εκεί όπου πρέπει να πας κι εμείς θα ανεβούμε μόνοι μας μέχρι το γήπεδο, μια ευθεία δεν είναι»; Ναι, μια ευθεία είναι, αλλά έτσι από ‘δώ όπως ανεβαίνετε ευθεία, θα συναντήσετε την πορεία του Άρη. «Ε, ντάξει, πόσοι να είναι δηλαδή». Α, ρε θείο, πού να ‘ξερες τι παλικάρια μου έστειλες στον τελικό, μια μέρα θα σου τα διηγηθώ που όλα σου τα ‘κρυψα τότε. Τι να κάνω, αναγκάστηκα να τους πάω μέχρι το γήπεδο, όχι τίποτε άλλο, αλλά επειδή οι δυο τους θα έδερναν όλες τις χιλιάδες οπαδούς του Άρη και δε θα είχε ενδιαφέρον ο τελικός δίχως αντιπάλους που θα τους είχανε στείλει όλους στο νοσοκομείο. Φτάνουμε στο γήπεδο νωρίς, αραχτοί όλοι έξω από την 4, εγώ πάω από ‘δώ, εσείς μπείτε.

«Ναι, αλλά έχει ζέστη». Ε, άμα έχει ζέστη, βγάλτε τις ζακέτες, εγώ τι να κάνω. «Ναι, αλλά έχεις μαζί σου την τσάντα». Ναι, έχω μαζί μου μια τσάντα, αλλά είναι η δική μου τσάντα και εξυπηρετεί κάποιο συγκεκριμένο σκοπό, δεν την έχω για να καβατζώσετε τις ζακέτες σας. «Ναι, αλλά πρέπει να τις πάρεις, να μην τις χάσουμε». Και ήρθε στο μυαλό μου ο θείος, άμα χάνανε τις ζακέτες τους τι θα άκουγα, τόσα λεφτά έδωσα, πού το είχες το μυαλό σου, γυμνοί γύρισαν από τον τελικό, άρρωστα τα παιδιά που τους χτύπησε ο αέρας στο πούλμαν, τι να κάνω, πήρα τις ζακέτες και τις έβαλα στην τσάντα. Και γυρνούσα έξω από το γήπεδο δίχως εισιτήριο και με μια τσάντα με διάφορα αντικείμενα και με ζακέτες Αθηναίων Παοκτσήδων ανήλικων κάγκουρων τρελαμένων που είχανε πλέον μπει μέσα.

Πριν καν αρχίσω το ψάξιμο στις γνωστές γωνίες, έξω από την Αγία Βαρβάρα είναι ένας τύπος που μιλάει στο κινητό. «Ρε με πουλάς τώρα, τι θα το κάνω το εισιτήριο, πού να το δώσω». Με τη μία. Του κάνω νοήματα, κλείσε, εγώ, εγώ θα το πάρω, κλείνει το κινητό, πόσο το δίνεις, τι πόσο το δίνω, ρε φιλαράκι, όσο κάνει, δεν είμαι μαυραγορίτης. Αυτό ήταν, τόσο απλό, ούτε ιστορίες να διηγηθώ πώς βρήκα το εισιτήριο και πώς πάλεψα σα λιοντάρι ανάμεσα σε άλλους Παοκτσήδες και πόσα έδωσα, τίποτα, έτσι, περπατούσα και ένας δικός μας έλεγε πως του έμεινε ένα εισιτήριο.

Μεγάλη η χαρά μου που το βρήκα τόσο εύκολα, παίρνω τηλέφωνο τους μικρούς μέσα στο γήπεδο «έλα, βρήκα εισιτήριο, έρχομαι μέσα, Παοκάρα ρεεε, Κύπελλο ρεεε, όταν θα πάω στον τρελογιατρό» και τέτοια ωραία. Ξεχνάω πως πρέπει να πάω την τσάντα με τα πράματα που με περίμενε κάποια ψυχή, περπατάω για το γήπεδο. Τη Δευτέρα θα μάθαινα πως κατά λάθος δεν είχα πάρει αυτούς αλλά έναν δικό μου, αυτόν με το τραπεζάκι που αρνήθηκε να συνεργαστούμε, δεν είχε έρθει στο γήπεδο αλλά πίστευε πως κι εγώ δε θα πήγαινα, έτσι του είχα πει . Όπως την είχε πέσει με τις πίτσες να δει τον τελικό στην τηλεόραση, χτύπησε το τηλέφωνό του και πριν προλάβει να πει τίποτα άκουσε εμένα να τραγουδάω και πολλή χαρά, ρε παιδί μου, μπαίνω στο γήπεδο και τα λοιπά. Έντεκα χρόνια μου κρατάει μούτρα αυτός.

Κάνω να πάω προς το γήπεδο, πέφτουν τα δακρυγόνα. Άιντε, τροχάδην ανεβαίνω από τη Λαμπράκη και όσο πάει, μέχρι να σταματήσει το κλάμα που έχω και ευαίσθητα μάτια, έφτασα σε μια πυλωτή. Έκατσα εκεί κάνα τέταρτο, έκανα κάνα-δυο τσιγάρα, κάτι που περιέργως δε βοήθησε την κατάσταση, καθάρισε μετά η ατμόσφαιρα, ξανακατέβηκα προς την Κάτω Τούμπα, γιατί είχα φτάσει στην Άνω. Πίσω από το εκδοτήριο, βρίσκω ημιλιπόθυμο έναν άλλο δικό μου, τι έπαθες ρε, άσε, τι να πάθω, πήγα να μπω με πλαστό και τις έφαγα. Από ποιον τις έφαγες, ρε παιδί μου, από την αστυνομία; Ναι, με σαπίσανε. Και γιατί σε σαπίσανε, τι λες τώρα, εδώ δε φάγαμε ξύλο στην Αθήνα και στον Πειραιά, θα φάμε στην Τούμπα; Ε, ναι, κοίτα, μου είπανε πως είναι πλαστό κι εγώ επέμενα να μπω. Πώς επέμενες, δηλαδή. Ε, επέμενα, επέμενα πάρα πολύ, τι να σου λέω τώρα, είχα μια επιμονή πολύ μεγάλη και ήρθαν και με έβγαλαν σηκωτό. Και τώρα, τι κάνεις; Τώρα, πρέπει να βρω άλλο εισιτήριο.

Αλλά δεν ήταν τόσο τυχερός ο πλαστογράφος φίλος μου, φάγαμε πόση ώρα, τελικά βρέθηκε ο επιδειξίας με την καμπαρντίνα καλοκαιριάτικα, που άνοιγε έτσι με μια κίνηση το πανωφόρι και από μέσα είχε τα εισιτήρια. Διπλή τιμή. Το πήρε, τι να κάνει. Το σήκωνε και στον ήλιο, δήθεν να καταλάβει από το λαμπίρισμα αν ήταν γνήσιο, το κοίταξε, το ξανακοίταξε, ντάξει, πάω κι ο Θεός βοηθός. Άρχισαν να με πιάνουν τα διαόλια κι εμένα, βρε λες να είναι και το δικό μου πλαστό, το έβγαλα στον ήλιο, έπαιζα με τα χρώματα πάνω στο σήμα της ΕΠΟ, βασικά δεν ήξερα καν τι έπρεπε να βλέπω για να είναι γνήσιο το εισιτήριο –παρ’ όλα αυτά, το έστριβα στο φως από τη Λαμπράκη μέχρι τη Θύρα 4. Εκεί θυμάμαι πως έχω και την τσάντα και έχω ξεχάσει πως κάποια περιμένει να της την πάω, η οποία τσάντα δεν έπαιζε να περάσει από έλεγχο επειδή είχα μέσα κάποια είδη προικός καμία σχέση με τον αθλητισμό, πήγα μέχρι το εκδοτήριο και την πέταξα από πάνω. Κι εδώ συνέβη κάτι μαγικό: Αν και με είδαν τουλάχιστον 100 άτομα να την πετάω, στο γυρισμό η τσάντα ήταν ακόμα εκεί. Ζήσε το μύθο σου στην Τούμπα.

Πλησιάζουμε προς την είσοδο, αγχωμένοι και οι δύο μην έχουμε πλαστό εισιτήριο και φάμε καμιά κλωτσιά και μείνουμε απ’ έξω και χάσουμε το ματς, τσάμπα το άγχος. Είχανε ήδη σπάσει τις πόρτες, ο κόσμος μπαινόβγαινε στο χαλαρό τύπου ανοιχτή συναυλία για τη διάσωση της καφέ αρκούδας στην Πίνδο, μύριζε δακρυγόνο, μύριζε πυρσούς, είχαμε φτάσει μετά το τέλος της μάχης, που σίγουρα κάποια μάχη είχε προηγηθεί αλλά εγώ ήμουν σε μια πυλωτή τρία χιλιόμετρα μακριά και ο άλλος λιπόθυμος στα χορτάρια εκείνη την ώρα. Η αστυνομία είχε αράξει πιο πέρα, έμπαινε και έβγαινε όποιος ήθελε, τι εισιτήρια και ταινίες γνησιότητας, κάναμε έτσι δυο βήματα και μπήκαμε στο γήπεδο.

Σε ένα παράλληλο σύμπαν, ο διοικητής μιας διμοιρίας είχε πάρει τηλέφωνο τον πατέρα μου και του είχε πει «τον βλέπω, τον γιο σου, εδώ στα είκοσι μέτρα τον έχω, κουβαλάει μια τσάντα στον ώμο, χα χα χα, τι να έχει μέσα, δεν πιστεύω να έχει τίποτε μολότοφ, χα χα χα, ναι, ρε, ξέρω, δεν είναι τέτοιος ο γιος σου, πλάκα σε κάνω». Η απομαγνητοφώνηση της συνομιλίας μου δόθηκε από τον πατέρα μου, αργότερα εκείνο το βράδυ. Τραγική ειρωνεία ήταν που ο συγκεκριμένος διοικητής ήταν αυτός που πήρε φωτιά το μπατζάκι του από μία μολότοφ ή κάτι παρόμοιο που του πετάξανε κάτι δικοί μας πριν το παιχνίδι, οπότε την πλήρωσα εγώ το καλοκαίρι που με τσάκωσε στο μαγαζί του πατέρα μου, «εσύ την κουβάλησες μέσα τη μολότοφ, ρε μπαγλαμά» κι εγώ έκανα το λάθος να του απαντήσω «ναι, είχα πέντε-έξι». Έφαγα μια φάπα, αλλά Θεός σχωρέσ’ τον, πέθανε ο τύπος λίγα χρόνια μετά. Η τσάντα, για να μην πλανιέται στην ατμόσφαιρα κάποια αμφιβολία, είχε πιτζάμες και εσώρουχα και κάλτσες, δυο αλλαξιές, μία αντρική και μια γυναικεία, οδοντόβουρτσες, βούρτσες, μέικ-απ και γενικώς ό,τι χρειάζεται ένας άντρας και μία γυναίκα για να περάσουν ένα γουικέντ στο Ρετζίκι, που για εκεί ξεκινήσαμε το μεσημέρι κι αλλού καταλήξαμε –έμεινε μόνη της η δικιά μου στο Ρετζίκι να περιμένει την τσάντα που θα της πήγαινα από νωρίς αλλά ξέχασα.

Μπαίνω στο γήπεδο, ησυχία. Βρίσκω τα πιτσιρίκια, τι έγινε, μου τα διηγούνται όλα που είχανε γίνει, τα ντου, τα δακρυγόνα, τις μάχες στην είσοδο, τις φωτιές, μετά από όλο αυτό το πανηγύρι έκανε διάλειμμα ο Λαός στην κερκίδα και ετοιμαζόταν για το παιχνίδι, το οποίο θα συνόδευε από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό με το σύνθημα της βαριεστημάρας σήκωσέ το, δεν μπορώ να περιμένω, που περιμέναμε τόσες ώρες για ένα Κύπελλο που δε χανόταν, τι παίζουμε τσάμπα, άιντε, τελειώνετε να σηκωθεί η κούπα να πάμε στα σπίτια μας.

Και οι απέναντι είχαν αράξει, κάνανε παύση κι αυτοί για να πάρουν δυνάμεις. Κάτι πουλάκια ακούγονταν, κάτι παιδικά γέλια από τις γύρω πολυκατοικίες, η ηρεμία πριν από τη μεγάλη μάχη. Εκείνη τη στιγμή χτυπάει το κινητό. Ο θείος. Έλα, θείο, τι έγινε, «πες μου, πες μου, είστε καλά, είναι μαζί σου τα παιδιά, μίλα μου, μίλα μου»! Πώς είπατε; «Είναι δίπλα σου ο Σωτήρης και ο Αργύρης, έχετε κρυφτεί κάπου να μη σας συλλάβουν, να μη φάτε το ξύλο, να μην καείτε ζωντανοί, λέγε, θα τρελαθώ»! Έλα, μ’ ακούτε, Αθήνα, με λαμβάνεις; «Μίλα, σου λέω! Πού είστε! Είστε καλά, είστε ζωντανοί»;

Ρε θείο, πλάκα με κάνεις, αραγμένοι μέσα στο γήπεδο είμαστε, μια χαρά την έχουμε πέσει, τι ξύλο και τι φωτιές με λες τώρα, ηρέμησε. «Μα τι να ηρεμήσω, ορίστε, τα δείχνει ο ΣΚΑΪ, ζωντανά πλάνα από Τούμπα γράφει η τηλεόραση, ξύλο, ματ, δακρυγόνα, συλλήψεις, επεισόδια»… Θείο, τώρα οι δυο μας είμαστε σε ζωντανή σύνδεση μέσα στην Τούμπα, δίπλα μου είναι τα παιδιά και αυτήν τη στιγμή δεν κουνιέται φύλλο. Πιο ήρεμα ούτε με την Προοδευτική δεν είναι η Τούμπα. «Δε σε πιστεύω, μα το γράφει ο ΣΚΑΪ, ζωντανή σύνδεση, τώρα γίνονται αυτά που δείχνει». Μάλιστα, τι του λες τώρα. Δεν είχε εφευρεθεί ακόμα και η βιντεοκλήση, να ηρεμήσει ο άνθρωπος. Λοιπόν, θείο, είμαστε μέσα στο γήπεδο, Θύρα 4, όλα είναι ήρεμα κι άμα δε με πιστεύεις, άκου αυτό. Κι αρχίζω ένα σύνθημα μόνος μου, δε θυμάμαι ποιο είπα, ακολουθούν μερικοί, βαρεμένοι, έτσι στο χαλαρό, ακούει ο θείος. Τι δείχνει τώρα η τηλεόραση; «Ξύλο και φωτιές».

Μετά έβαλε το γκολ ο Γεωργιάδης, οι άλλοι είχαν ένα δοκάρι, από το ματς δυο φάσεις θυμάμαι, οπότε έγραψα όλα τα υπόλοιπα. Α, την άλλη μέρα πετάξανε φέιγ-βολάν σε όλη την πόλη, «δώστε στον Άρη και δεύτερο δοκάρι». Τι άλλο, τι άλλο. Μπα, αυτά θυμάμαι από τον τελικό της Τούμπας, ένα γκολ, ένα δοκάρι, ένα σύνθημα, μία πόλη, μία ομάδα, μία τσάντα πάνω από το εκδοτήριο που δεν την έκλεψε κανένας επί 3-4 ώρες.

Δε ρώταγες καλύτερα για τον τελικό του 2001, ρε παιδί μου, που το θυμάμαι όλο το παιχνίδι απ’ έξω;

Μπορούμε να τα λέμε στην σελίδα μου στο facebook

“Θέλουμε να πάμε τελικό!”

Ο Σούλης Μαρκόπουλος μίλησε για την νίκη-πρόκριση του ΠΑΟΚ επί του ΚΑΟΔ στα ημιτελικά του Κυπέλλου.

Ο προπονητής του Δικεφάλου δήλωσε αναλυτικά:

“Θέλω να δώσω συγχαρητήρια στην ομάδα της Δράμας. Είναι πολύ καλή ομάδα και να το θυμάστε. Πιο καλή απ’ότι πιστεύω και θα δημιουργήσει προβλήματα σε πολλές ομάδες. Πάιξαμε καλή άμυνα στο πρώτο ημίχρονο και μέσα από αυτή πήραμε διαφορά την οποία διατηρήσαμε. Το θετικό για την ομάδα μου είναι ότι δεν χαλάρωσε. Ο κόσμος πρέπει να κάνει υπομονή για να παίξουμε καλύτερο μπάσκετ και πιστεύω να τα καταφέρουμε” και συνέχισε:

Για τη νίκη και την εμφάνιση της ομάδας του: “Αυτή την περίοδο όλες οι ομάδες ψάχνονται. Μπορεί τη μία μέρα να κερδίσεις με 20 και την άλλη να χάσεις με 20. Μέχρι να γνωριστούν οι ομάδες και να δουν τι μπορεί να κάνει ο καθένας στο γήπεδο θα περάσει ένας καιρός για να δούμε πως συμπεριφέρονται οι ομάδες. Βλέποντας το παιχνίδι μας μετράμε τα λάθη και πως να τα βελτιώσουμε, για να έχουμε καλύτερη εικόνα. Μπορεί να φαίνεται ότι πήραμε μια εύκολη νίκη, αλλά δεν είναι έτσι. Πρέπει να είμαστε έτοιμη σε κανονική άμυνα, όπως και όταν παίξαμε σήμερα σε ρευστή άμυνα”.

Για το ότι ο ΠΑΟΚ έκανε πολλά λάθη και έδωσε πολλές ασίστ: “Είχα δει 2 παιχνίδια από την ομάδα της Δράμας και ήμουν προβληματισμένος γιατί είχε παίξει πολύ καλά. Δεν της βγήκε το παιχνίδι και εκεί ήταν το πρόβλημα. Θα υπάρξουν σκαμπανεβάσματα, μέχρι να καταλάβουν οι παίκτες ποιος είναι ο ρόλος του μέσα στο γήπεδο”.

Για το αν σκέφτεται τη συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου: “Για να συμμετάσχεις στον τελικό πρέπει να δημιουργηθούν προϋποθέσεις και να είσαι σε καλή μέρα. Το θέλουμε και εμείς σαν ΠΑΟΚ να παίξουμε σε τελικό”.

Για την ετοιμότητα της ομάδας του: “Δεν ξέρω για τις άλλες ομάδες. Άλλο τι θα φανεί σήμερα και άλλο τι θα φανεί αύριο. Σήμερα ίσως να μην έπαιξε αυτό που ήθελε να παίξει. Δεν θα συμβεί συνέχεια το ίδιο πράγμα”.

Κλείνοντας, είπε: “Η ομάδα δεν χαλάρωσε. Έδειξε διάθεση μέσα στο γήπεδο και έδειξε πως ήταν μια ανταγωνιστική ομάδα. Θέλουμε να κρατήσουμε αυτό το τέμπο όλη τη χρονιά”.

“Mας τιμώρησε ο ΠΑΟΚ”

o προπονητής του ΚΑΟΔ, Κώστας Μέξας μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τον Σούλη Μαρκόπουλο και τον ΠΑΟΚ.

Αναλυτικά είπε:
“Είναι τιμή που στο πρώτο μου παιχνίδι ως προπονητής κάθομαι δίπλα στον κ. Μαρκόπουλο, τον οποίο σέβομαι για την πορεία που έχει όλα αυτά τα χρόνια. Ο ΠΑΟΚ το καλοκαίρι έκανε πολύ καλές μεταγραφές. Είναι κάποια παιδιά από πέρσι, με τον ίδιο προπονητή και έχει 3 Αμερικάνους που ξέρουν το ελληνικό πρωτάθλημα. Όλα αυτά κάνουν τον ΠΑΟΚ να μοιάζει ως την πιο έτοιμη ομάδα του πρωταθλήματος μετά τον Ολυμπιακό. Έχουμε δρόμο να διανύσουμε εμείς.

Ο ΠΑΟΚ μας έβγαλε από το παιχνίδι με πολύ καλή άμυνα και πίεση. Δεν ανταποκριθήκαμε στα προβλήματα που μας έβαλε. Ήμασταν καλύτεροι στο πρώτο μέρος. Χάσαμε πολλά αμυντικά ριμπάουντ. Στο δεύτερο ημίχορνο δεν παίξαμε καλή άμυνα, ο ΠΑΟΚ βρήκε σουτ και η διαφορά έφτασσε στους 25 πόντους, εύκολα. Δεν ήμασταν συγκεντρωμένοι και ο ΠΑΟΚ μας τιμώρησε. Έχουμε μπροστά μας τρεις μέρες για να ετοιμαστούμε για το παιχνίδι με τα Τρίκαλα στην έδρα μας. Εύοχομαι στον ΠΑΟΚ καλή χρονιά με υγεία, να πετύχει τον στόχο τους και να πάνε όλα καλά”.

“Φέρτε μας το Κύπελλο”

Πόσα χρόνια είχε να ακουστεί αυτό το σύνθημα σε αγώνα μπάσκετ; Κι όμως να που συνέβη και αυτό και όχι τυχαία. Ένας εκπληκτικός ΠΑΟΚ πήρε την νίκη πρόκριση επι του ΚΑΟΔ με σκορ 88-63 και ανάγκασε τους φιλάθλους του που βρέθηκαν στο Παλατάκι, να ζητήσουν το “Κύπελλο στον Πύργο τον Λευκό”.

Eντυπωσίασαν οι νεοφερμένοι Αμερικανοί με τον Όντουμ να συνεχίζει τα “μαγικά” που έκανε πέρσι ο Κούπερ και να μοιράζει πολλές και όμορφες ασίστ, τον Κάρτερ να “βομβαρδίζει” τα αντίπαλα καλάθια (17 πόντους, τρία τρίποντα), τον Βον να είναι εντυπωσιακός με καρφώματα και τάπες αλλά και τον Κακαρούδη να κάνει μία αρκετά καλή εμφάνιση.

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Το πρώτο καλάθι επίσημο καλάθι της χρονιάς για τον ΠΑΟΚ πέτυχε ο Κάρτερ στο 3′ με τον ΠΑΟΚ να μπαίνει δυνατά στο παρκέ και στο 6΄ το σκορ ήταν 12-3 και το δεκάλεπτο να τελειώνει με 19-12.

Η ομάδα του Σούλη Μαρκόπουλου πήρε διαφορά 13 πόντων (27-14) και στο ημίχρονο νικούσε με 44-28.

Στις αρχές του τρίτου δεκαλέπτου ο Βον έκανε το 49-31 και ο Κάρτερ έδωσε ένα +20 στον ΠΑΟΚ (51-31 στο 22′). Στο 30′ ο Δικέφαλος νικούσε με 68-49 και εκεί τελείωσε το ματς. Το τελευταίο δεκάλεπτο οι ΅ασπρόμαυροι” έκαναν συντήρηση δυνάμεων. Στο 38′ ο ΠΑΟΚ ήταν στο +23 (82-59) και τελεικά κέρδισε με 25 πόντους διαφορά.

Τα δεκάλεπτα: 19-12, 44-28, 68-49, 88-63

ΠΑΟΚ (Μαρκόπουλος): Λάνγκφορντ 4, Λιάπης 7 (2), Χαραλαμπίδης 8, Κάρτερ 17 (3), Κακαρούδης 5 (1), Τσόχλας 2, Δέδας 8 (2), Μαργαρίτης 4, Κώττας, Οντουμ 10 (1), Σαλούστρος 10 (1), Βον 13

ΚΑΟΔ (Μέξας): Σλαφτσάκης 3, Βασόγεβιτς 3, Τζόνσον 10, Γεωργάκης 9, Ατκινς 8, Οντομ 3, Σπυριδωνίδης 6 (1), Μίσελ 8, Ζάρας 5 (1), Λόου 7, Χρυσικόπουλος 1

Η απόφαση “σκάνδαλο” και επίσημα

Η έκτη αγωνιστική του ελληνικού πρωταθλήματος θα διεξαχθεί επίσημα την Τετάρτη 3 Δεκέμβρη, όπως αποφάσισε το Διοικητικό Συμβούλιο της Σούπερ Λιγκ.

Αναλυτική η ανακοίνωση της Σούπερ Λίγκας:

“Κατά τη σημερινή του συνεδρίαση το Διοικητικό Συμβούλιο της Super League αποφάσισε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

Αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία το Πρωτάθλημα Super League ΟΠΑΠ να συνεχιστεί από την 7η αγωνιστική. Η 6η αγωνιστική θα διεξαχθεί την Τετάρτη 3/12/2014.

Σχετικά με την εισήγηση προς την Ε.Π.Ο. αναφορικά με τις επιπτώσεις για Π.Α.Ε. που δε θα αδειοδοτηθούν από την Ε.Π.Ο. για την αγωνιστική περίοδο 2015 – 16, αποφασίστηκε ομόφωνα το θέμα να συζητηθεί στο επόμενο Δ.Σ.

Ζητήθηκε γνωμοδότηση και λοιπά στοιχεία από τη νομική υπηρεσία της Super League και της ΕΠΟ σχετικά με την προσφυγή των Π.Α.Ε. Ο.Φ.Η. και Π.Α.Ε. ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ στα Πολιτικά Δικαστήρια. Επί του ζητήματος θα ληφθεί απόφαση στο επόμενο Δ.Σ.

Αποφασίστηκε να γίνει περαιτέρω επεξεργασία με τη συνεργασία των νομικών υπηρεσιών της Super League και των ΠΑΕ-Μελών, προκειμένου να καταρτιστεί το τελικό κείμενο εισηγήσεων προς τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή για το Νέο Αθλητικό Νόμο.

Κατά τη σημερινή της συνεδρίαση η Γενική Συνέλευση της Super League αποφάσισε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

Εκπρόσωποι του Διοικητικού Συμβουλίου της Super League στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΠΟ κατόπιν ψηφοφορίας ορίστηκαν κατά σειρά εκλογής οι κ.κ. Μποροβήλος, Κομπότης, Αγγελίδης.

Εγκρίθηκαν ομόφωνα οι Οικονομικές Καταστάσεις χρήσεως 1/7/2013 – 30/6/2014.

Απαλλάχθηκαν ομόφωνα τα Μέλη του Δ.Σ. από ευθύνη για τα πεπραγμένα χρήσεως 1/7/2013 – 30/6/2014”.

Πυρετό ο Μακ!

Θέμα για την συμμετοχή του Ρόμπερτ Μακ στο παιχνίδι της Σλοβακίας με την Ισπανίας τίθεται, καθώς ο ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ έχει ανεβάσει υψηλό πυρετό.

Σύμφωνα με τα ΜΜΕ της χώρας του  αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην προπονηθεί χθες (7/10) και πλέον όλα να είναι ρευστά με την συμμετοχή του.

Μάλιστα, οι γιατροί της ομάδας άφησαν το θέμα στην κρίση του προπονητή Γιαν Κόζακ, με τον ίδιο να δηλώνει πως πρέπει να σκεφτεί τι θα κάνει με τον παίκτη του Δικεφάλου και αν πρέπει να τον επιβαρύνει.

Καθάρισε με σούπερ Αλβανό

Χωρίς να δυσκολευτεί ο ΠΑΟΚ νίκησε στη Νέα Ιωνία τον Δικέφαλο Αστέρα με 21-27 για τη δεύτερη αγωνιστική της Α1 ανδρών του χάντμπολ.

Στο κατάμεστο κλειστό της Νέας Ιωνίας, ο ΠΑΟΚ πήρε από νωρίς το προβάδισμα με τον Αλβανό να είναι εντυπωσιακός.

Πλέον η προσοχή στρέφεται στο μεγάλο ντέρμπι του Σαββάτου με τον Διομήδη (18.00) στη Μίκρα.

Τα πεντάλεπτα: 2-3, 5-6, 7-8, 7-10, 8-12, 9-14 (ημχ), 11-16, 13-17, 14-20, 18-21, 19-24, 21-27.

ΙΕΚ ΞΥΝΗ ΔΙΚΕΑΣ (Θόδωρος Γκίνης): Τσακνής, Λέκοβιτς 6, Γκέρτσος 1, Ζαχάρης 1, Φλώρος, Γκουλέ, Κεδέρης 1, Μεχλέρης, Γιαννόπουλος 1, Φίλης, Κουρέτα, Χελιώτης 2, Γερουλάνος Μ, Γερουλάνος Κ, Χάλαρης 4, Πάβλοβιτς 5.
ΠΑΟΚ (Νίκος Γεωργιάδης): Ζάγκας, Παλάσκας 5, Γουργούμης, Νικολαΐδης 1, Κοκώνης 5, Ιωαννίδης 2, Μπουκοβίνας, Ιλερής, Πετρίδης, Αλβανός 7, Τσίλης, Κεσίδης Β., Τσεσμετζίδης 2, Κωστακίδης 3, Τσαμουρίδης, Κεσίδης Στ. 2.

Δίλεπτα: 4-8. Πέναλτι: 3/5 – 1/2

Τα αποτελέσματα της 2ης αγωνιστικής:
Αναγέννηση Βύρωνα – Φοίβος 20-18
Δούκας – Δράμα 1986 35-23
ΔΙΚΕΑΣ – ΠΑΟΚ 21-27
Διομήδης – ΧΑΝΘ 35-20
Ποσειδών Λουτρακίου – Κιλκίς 26-23
ΑΕΚ – Φίλιππος (15 Οκτωβρίου)

Η βαθμολογία:
Διομήδης 4
ΠΑΟΚ, 4
Αναγέννηση 4
Δούκας 2
Φοίβος 2
Φίλιππος 2
Ποσειδών 2
ΧΑΝΘ 2
ΑΕΚ 0
Κιλκίς 0
ΔΙΚΕΑΣ 0
Δράμα 1986 0

Ο Αγγελίδης στην ΕΠΟ

Μέσα στους εκπροσώπους της Super League στην ΕΠΟ βρίσκεται και το όνομα του προέδρου του ΠΑΟΚ, Ιάκωβου Αγγελίδη. Πιο συγκεκριμένα οι ομάδες ψήφισαν για τα μέλη που θα εκπροσωπήσουν την Λίγκα στο δ.σ. της ομοσπονδίας και τα αποτελέσματα ήταν τα εξής: Μποροβήλος (16), Κομπότης (14), Αγγελίδης (11) και Κωστούλας (9). Οι τρεις πρώτοι είναι και αυτοί που θα συμπεριληφθούν στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΠΟ.

Στο μεταξύ ένταση επικράτησε στην αίθουσα με αφορμή τις προσφυγές του ΟΦΗ και του Πανιωνίου στον πτωχευτικό κώδικα με…πρωτεργάτη τον Γιάννη Κομπότη. Τελικά οι «κυανέρυθροι» ζήτησαν και πέτυχαν να αναβληθεί η όποια συζήτηση μέχρι να γνωμοδοτήσει η νομική υπηρεσία της Λίγκας.

O ΠΑΟΚ “διέλυσε” τον Ολυμπιακό Bόλου

Εντυπωσιακά ξεκίνησε ο ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα μπάσκετ της Α1 γυναικών. Οι “ασπρόμαυρες” νίκησαν με 65-52 στο κλειστό του ΕΑΚ τον Ολυμπιακό Βόλου.
Ο Δικέφαλος ήταν εκπληκτικά εύστοχος και σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού ήταν μπροστά στο σκορ, έχοντας κορυφαίες τις Σπανίδου και Κατωπόδη, ενώ η Μπροκ κυριάρχησε στον αέρα μαζεύοντας 15 ριμπάουντ.

Το ματς διεξήχθη κεκλεισμένων των θυρών λόγω τιμωρίας της έδρας του Ολυμπιακού.

Τα δεκάλεπτα: 13-22, 24-35 (ημίχρονο), 38-51, 52-65 (τελικό).
Διαιτητές: Γερακίνης, Ταρενίδης

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ Β. (Καπουρνιώτης): Κυριατζίδου, Σαρακατσάνη 7 (2), Σουλτάνη 15, Στάμου, Ταντουρόφσκα 2, Ζέρβα 19, Ζήτη 2, Αρτεμισίου 4, Δεληγιάννη 3.
ΠΑΟΚ (Μασλαρινός): Κυρατζή, Τελίδου 11 (2), Καλομιτσίνη 2, Σπανίδου 18, Ράτζα, Γαβρίλη 3, Κατωπόδη 17, Νάστου 2, Τσελεμπή, Μπροκ 12.

Φουκαράδες της Superleague

Καμία έκπληξη δεν προκαλεί το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας που πραγματοποιήθηκε στη Superleague για το θέμα της αγωνιστικής που θα πραγματοποιηθεί με την επανέναρξη του πρωταθλήματος.

Όλοι ξέραμε ότι οι δορυφόροι του κόκκινου μεγάλου αδελφού θα ακολουθούσαν πιστά τις οδηγίες που θα ελάμβαναν από το λιμάνι.

Όλοι ξέραμε ότι ο Ολυμπιακός για δικούς του λόγους δεν ήθελε να διεξαχθεί η 6η αγωνιστική αλλά να συνεχιστεί το πρωτάθλημα από την 7η αγωνιστική.

Έτσι κι έγινε. Το παράξενο και συνάμα λυπηρό είναι ότι πολλές από τις ομάδες της Superleague που ακολούθησαν τους ερυθρόλευκους δεν το έκαναν παρά τη θέληση τους.

Όπως προκύπτει από τα πηγαδάκια πριν τη συζήτηση του επίμαχου θέματος, υπήρχαν πολλές ομάδες που τους βόλευε -για αγωνιστικούς λόγους- να ξεκινήσει το πρωτάθλημα με την 6η αγωνιστική αλλά αναγκάστηκαν να στηρίξουν την άποψη του Ολυμπιακού, προφανώς διότι δε μπορούσαν να κάνουν αλλιώς.

Πρόεδροι και εκπρόσωποι ομάδων με κακόμοιρο ύφος έδειχναν ότι πολύ θα ήθελαν να μην διαταραχθεί η σειρά των αγωνιστικών αλλά κανείς τους δεν είχε το σθένος να σηκώσει το ανάστημα.

Κανείς τους δεν θέλει να βρεθεί απέναντι στην ομάδα του λιμανιού.

Γιατί; Απάντηση στο ερώτημα δεν μπορούμε να δώσουμε εμείς αλλά όσοι ακολουθούν ω πιστά όργανα τους ερυθρόλευκους ακόμα και κόντρα στα συμφέροντα της ομάδας τους.

Μιλάμε για ένα πρωτάθλημα… φουκαράδων λοιπόν, απόλυτα ελεγχόμενο και εξαρτημένο.

Έχουμε πολύ δρόμο μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο, να μπει τάξη και να έλθει η κάθαρση στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Μέχρι τότε θα αγωνιζόμαστε σ΄ αυτή τη κατεύθυνση.

Ρονάλντο ίσον ΠΑΟΚ+Γιουβέντους

Ο Κριστιάνο Ρονάλντο τη φετινή σεζόν είναι σε δαιμονιώδη φόρμα και μοιάζει ασταμάτητος, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα ο Πορτογάλος να σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο.

Έτσι, τα ισπανικά ΜΜΕ έκαναν μια έρευνα και διαπίστωσαν πως ο CR7 έχει σκοράρει μόνος του όσα γκολ έχουν σκοράρει τόσο ο ΠΑΟΚ όσο και η Γιουβέντους.

Ο Ρονάλντο έχει βρει δίχτυα 13 φορές μέχρι σήμερα (8/10), όσες δηλαδή ο Δικέφαλος και η “βέκια σινιόρα” στα πρωταθλήματα τους.

Aυτό το αξιοπρόσεκτο στατιστικό δείχνει και το σε πόσο καλό φεγγάρι βρίσκεται ο ταλαντούχος επιθετικός, αλλά και το τι είναι ικανός να κάνει την φετινή σεζόν

 

Γράφει ιστορία ο Ρατς

Ο Ράζβαν Ρατς έχει βαλθεί να γράψει ιστορία φέτος στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και από ότι φαίνεται τα καταφέρνει μια χαρά, αφού την Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου συμπλήρωσε 100 συμμετοχές στις διοργανώσεις της UEFA.

Ωστόσο ο έμπειρος αριστερός μπακ δεν έμεινε σε αυτό, αφού στο παιχνίδι της εθνικής ομάδας της χώρας του με την Φινλάνδία θα φτάσει τα…100 μπαίνοντας έτσι στο Hall Of Fame της Ρουμανίας.

Ο Ρατς βρίσκεται πάνω από μεγάλα ονόματα του ρουμάνικου ποδοσφαίρου όπως οι: “Μπογκντάν Στελέα, Μπογκντάν Λόμποντ και Νταν Πετρέσκου”.

Τον ξεπερνούν όμως, ο γνώριμος Λάζλο Μπόλονι, αλλά και οι ο Ντορινέλ Μουντεάνου, ο Γκεόργκι Χάτζι, Γκεόργκι Ποπέσκου.

Έρχεται Τούμπα ο Γκόμεζ;

Όπως αναφέρουν τα ιταλικά ΜΜΕ, τα χαμόγελα παραμένουν στα πρόσωπα των ανθρώπων της Φιορεντίνα, καθώς μετά το 3-0 επί της Ίντερ και την καλή εμφάνιση των “βιόλα” επιστρέφουν όλοι οι τραυματίες, πλην του Τζιουζέπε Ρόσι.

Ο Μάριο Γκόμεζ βρίσκεται ήδη στο τελευταίο στάδιο της αποθεραπείας του και αναμένεται να είναι έτοιμος μετά την διακοπή του πρωταθλήματος, για να ενσωματωθεί στις προπονήσεις της ομάδας.

Όσον αφορά τον Μάρκο Μαρίν, αυτός έχει ξεπεράσει ήδη τον τραυματισμό του, αλλά πρέπει να δουλέψει πάνω σε θέματα φυσικής κατάστασης, αφού φαίνεται να έχει μείνει πίσω.

Για τον Μίκα Ρίτσαρντς οι άνθρωποι της Φιορεντίνα είναι πιο επιφυλακτικοί, καθώς όπως τονίζουν οι Ιταλοί θα μπει πιο… προσεκτικά στο πρόγραμμα των υπολοίπων.

Ωστόσο, σύμφωνα πάντα με τα δημοσιεύματα από την γειτονική χώρα και οι τρεις μάλλον θα προλάβουν το ματς με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα στις 23 Οκτωβρίου.